WSPOLNOTA NARODOW W WIELKIEJ BRYTANI

Do czasów II wojny światowej Wielka Brytania była największym państwem kolonialnym świata. Posiadłości jej były rozrzucone na wszystkich kontynentach i oceanach, we wszystkich strefach kuli ziemskiej. Łączna powierzchnia obszarów zależnych od Wielkiej Brytanii obejmowała czwartą część świata, a brytyjskie panowanie nad światem wyrażała nazwa: „Imperium Brytyjskie”. W miarę narastania ruchów narodowo– wyzwoleńczych w krajach zależnych i podbitych — imperium zaczęło się rozpadać. W 1931 r. imperium przemianowano na „Brytyjską Wspólnotę Narodów”, a w 1949 r. na „Wspólnotę Narodów”, która stała się luźnym związkiem państw współpracujących w dziedzinie polityki i gospodarki. Istnieje tendencja do dalszego rozluźnienia wspólnych więzów. Obecnie w skład „Wspólnoty” wchodzą: Australia, Nowa Zelandia, Kanada, Indie, Pakistan, Sri Lanka, Malezja oraz niektóre młode republiki afrykańskie, które jeszcze niedawno były koloniami brytyjskimi.

Wielka Brytania utrzymała w swym posiadaniu liczne wyspy oraz szczególnie ważne punkty na wybrzeżach kontynentów, które służą jej jako bazy handlowe lub wojenne. Najważniejszą z baz europejskich jest Gibraltar u wejścia z Atlantyku na Morze Śródziemne.

Bogate w różnorodne surowce posiadłości zamorskie i kraje Wspólnoty całkowicie zaopatrywały do niedawna przemysł Wielkiej Brytanii i pokrywały jej zapotrzebowanie żywnościowe, stanowiąc równocześnie wielki rynek zbytu dla artykułów brytyjskiego przemysłu. Obecnie te korzyści zmniejszają się coraz bardziej. W dziedzinie produkcji przemysłowej wyprzedziły ją nie tylko Stany Zjednoczone i Związek Radziecki, ale także w wielu dziedzinach Japonia i RFN.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.