WIETNAM

Wietnam zajmuje wschodnią część Półwyspu Indochińskiego. Wzdłuż wybrzeży Morza Południowochińskiego ciągnie się wąska nizinai rozszerzająca się na północy w delcie Rzeki Czerwonej (Song-Koi) oraz na południu w delcie Mekongu. Zachodnią część kraju zajmują trudno dostępne Góry Annamskie, porośnięte bujnym lasem. Gorący i wilgotny klimat sprzyja uprawie ryżu, zwłaszcza na nawodnionych nizinach. Uzyskuje się dwa, a nawet trzy zbiory w ciągu roku. Ryż jest głównym ziemiopłodem Wietnamu. Prócz niego uprawia się kukurydzę, orzeszki ziemne, herbatę, bawełnę i drzewa kauczukowe.

Wietnam, kraj ongiś niezależny, stał się pod koniec XIX w. kolonią francuską. W czasie drugiej wojny światowej okupowany był przez wojska japońskie. Po zakończeniu wojny w 1945 r. Wietnam odzyskał niepodległość. Francja nie zrezygnowała jednak ze swoich wpływów w tym kraju i podjęła zbrojną interwencję. Zacięta walka narodowowyzwoleńcza prowadzona przeciw kolonizatorom przez armię ludową Wietnamu trwała osiem lat. Po ostatecznej klęsce Francji pod Dien Bien Phu w 1954 r. na międzynarodowej konferencji w Genewie podpisany został układ, który położył kres wojnie i ustalił demarkacyjną linię pomiędzy Demokratyczną Republiką Wietnamu, a Wietnamem Południowym, biegnącą wzdłuż równoleżnika 17° szer. geogr. pn. Podział ten miał obowiązywać do czasu zjednoczenia kraju. Tymczasem w Wietnamie Południowym przy poparciu Stanów Zjednoczonych utworzony został rząd burżuazyjny. Korzystając z pomocy wojskowej i ekonomicznej Stanów ‚ Zjednoczonych rozpoczął on zbrojną walkę przeciwko siłom patriotycznym kraju. W ten sposób rozpętana została długoletnia wojna, w której uczestniczyły także wojska amerykańskie.

Siły patriotyczne Wietnamu Południowego — dążąc do zakończenia wojny i wprowadzenia w kraju ustroju demokratycznego — w czerwcu 1969 r. na zjeździe przedstawicieli całego narodu południowowietnamskiego utworzyły Tymczasowy Rząd Rewolucyjny Republiki Wietnamu Południowego, który uznany został przez wszystkie kraje socjalistyczne i inne postępowe kraje świata.

W styczniu 1973 r. w wyniku rokowań przedstawicieli DRW, TRR Republiki Wietnamu Południowego z przedstawicielami Stanów Zjednoczonych i Wietnamu Południowego, podpisano w Paryżu porozumienie o zaprzestaniu walki i przywróceniu pokoju. Władzę objął Tymczasowy Rząd Rewolucyjny, który wprowadził demokratyzację ustroju i podjął kroki mające na celu w niedalekiej przyszłości zjednoczyć sztucznie rozdzielony Wietnam Południowy z Demokratyczną Republiką Wietnamu.

Demokratyczna Republika Wietnamu jest krajem rolniczym, w którym równocześnie rozwija się różnorodny przemysł. Reforma rolna, dzięki której otrzymało ziemię około 12 min chłopów, zlikwidowała pozostałości feudalizmu i kolonializmu. Uspołeczniony został przemysł; na wsi powstały spółdzielnie produkcyjne. Rozbudowano urządzenia irygacyjne, wprowadzono mechanizację rolnictwa i stosowanie nawozów sztucznych. W oparciu o znaczne zasoby rud żelaza, metali kolorowych i węgla zaczął się rozwijać różnorodny przemysł. Głównymi jego ośrodkami jest Hanoi i Haj-fong — największy port DRW.

Republika Wietnamu Południowego jest podobnie jak DRW krajem rolniczym. Główną uprawą jest ryż, który w delcie Me-kongu zbiera się dwa lub nawet trzy razy do roku. Prócz ryżu znaczenie w gospodarce kraju mają plantacje palmy kokosowej, kauczuku i trzciny cukrowej. Przemysł jest słabo rozwinięty. Największym jego ośrodkiem jest Sajgon, w którym skupiły się głównie przemysł spożywczy, a także drobne zakłady przemysłu metalowego.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.