SRODOWISKO GEOGRAFICZNE POLWYSPU INDYJSKIEGO

Na obszarze Półwyspu Indyjskiego znajduje się kilka wielkich krain geograficznych o bardzo różnorodnym krajobrazie. Są to: Himalaje, Nizina Gangesu, Wyżyna Dekanu oraz Nizina Indu nad rzeką Indus.

Himalaje. Od północy otaczają półwysep najwyższe góry świata — Himalaje. Olbrzymi łuk himalajski ma około 2,5 tys. km długości i przeciętnie około 300 km szerokości. Ponadto 100 szczytów przekracza wysokość 7 tys. m n.p.m. Granica wiecznych śniegów znajduje się na stokach południowych na wysokości 4900 m. n.p.m.

Potężne lodowce, groźne lawiny i burze śnieżne, lodowate zimno i brak tlenu w powietrzu — to przyczyny, które utrudniały poznanie Himalajów. Przez trzy dziesiątki lat ekspedycje najśmielszych wspinaczy wysoko-górskich daremnie usiłowały zdobyć wysoką na 8848 m n.p.m. Czomo-lungmę (Mount Everest). Osiągnęli ją dopiero w roku 1953 Nowozelandczyk E. Hillary wraz z Nepalczykiem B. Tenzingiem.

Przeciwieństwo skutych lodami i zasypanych śniegami wysokich Himalajów stanowią gorące i duszne doliny na południowych stokach gór. U wschodniego podnóża gór, gdzie bardzo obfite są opady atmosferyczne, ciągnie się błotnista i lesista kraina dżungli. W gąszczach bambusowych i palmowych żyją słonie, bawoły, liczne małpy, krokodyle i jadowite węże oraz masy ptactwa. W dolinie Brahmaputry spotyka się nosorożce.

Nizina Gangesu i Nizina Indu, czyli Nizina Hindostańska wiążą Półwysep Indyjski z trzonem kontynentu azjatyckiego. W szerokiej dolinie płynie Ganges, który łączy się w dolnym biegu z Brahmaputrą, tworząc największą na świecie deltę o powierzchni 80 tys. km2» Kraina ta nazywa się Bengalią, W bagnistych, podmokłych miejscach delty rosną nieprzebyte dżungle, ojczyzna tygrysa bengalskiego i nosorożca.

Nizina jest dziełem rzek, które wypełniły dawną zatokę morską swoimi osadami. Narastanie nizinnego obszaru trwa w dalszym ciągu, tak, że delta Gangesu i Brahmaputry wysuwa się coraz dalej w morze.

Gleby nad Gangesem i w Bengalii są bardzo urodzajne i obszar ten należy do najgęściej zaludnionych na świecie.

Z osadów rzek zbudowana jest również nizina nad Indusem, zwana Niziną Indu. Olbrzymia ta rzeka wypływa, podobnie jak Brahmaputra, z północnych stoków Himalajów. Przełamując się w poprzek gór między łańcuchami Karakorum i Himalajów spada bardzo gwałtownie na nizinę, którą przy ujściu stale nadbudowuje.

Rozległa Nizina Hindostańska nie jest wszędzie jednakowa. Zalewane przez obfite deszcze bagniste dżungle na wschodzie przechodzą w obszary mniej wilgotne nad Gangesem, a dalej w bezdeszczowe i pustynne stepy na zachodzie. Na lewym brzegu wielkiego, bogatego w wodę Indusu ciągnie się Pustynia Thar.

Pustynia Thar (około 300 tys. km2 powierzchni) leżąca na pograniczu Indii i Pakistanu, osłonięta jest przez wyżynę Dekan od wpływu wilgotnych monsunów wschodnich.

Dekan. Wyżyna Dekan wznosi się na 600 do 900 m n.p.m. i nachylona jest ku wybrzeżom wschodnim. Wskazuje na to kierunek rzek, które w większości płyną ku Zatoce Bengalskiej. Zachodnia krawędź Dekanu (Ghaty Zachodnie) otrzymuje bardzo dużą ilość opadów i dlatego wybrzeże półwyspu pokryte jest tu bujną roślinnością. Wybrzeże wschodnie, zbudowane ze współczesnych osadów rzecznych, nadaje się znakomicie pod uprawę ryżu. Obszary deltowe rzek: Godaweri, Kriszny i Kaweri stanowią bogate spichlerze zbożowe.

Północno-wschodnie części Dekanu pokrywają bardzo żyzne gleby powstałe ze zwietrzenia skał magmowych. Uprawia się na nich bawełnę. Natomiast wnętrze Dekanu ze względu na małą ilość opadów jest miejscami suchą sawanną.

W pobliżu południowo-wschodnich wybrzeży Półwyspu Indyjskiego leży wyspa Cejlon. Górzyste wnętrze wyspy przekracza 2000 m n.p.m. Niziny w części pokrywa bujna roślinność lasów równikowych, a w miejscach o mniejszych opadach rozpościera się sawanna.

 

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.