ROLNICTWO CHIN

Od wieków głównym zajęciem Chińczyków było rolnictwo Zatrudnia ono dziś około 80°/o ogółu ludności. Ale uprawa roli obejmuje niewielką część obszaru Chin (około 25% powierzchni kraju), gdyż tylko niziny są rolniczo zagospodarowane. W górach i na wyżynach uprawa jest znikoma. Wszędzie tam, gdzie istnieją dobre warunki nawodnienia, wykorzystuje się każdy najmniejszy skrawek ziemi. Aby maksymalnie zwiększyć plony, stosuje się uprawę ogrodową.

Podstawą wyżywienia Chińczyków jest ryż. Uprawia się go na wilgotnych obszarach monsunowych, a więc głównie w Chinach Południowych. Dzięki korzystiiym warunkom klimatycznym zbiór ryżu odbywa się dwa, a nad dolnym Si-ciangiem nawet trzy razy do roku. Roczne zbiory ryżu w Chinach stanowią około 1/3 zbiorów ogólnoświatowych. Ryż jest prawie w całości spożywany przez ludność, niewielkie ilości przeznacza się na eksport. Dużo uprawia się również roślin oleistych, zwłaszcza soi. Pszenica, jęczmień, proso i kukurydza udają się w Chinach Północnych.

Wschodnie obszary Chin Południowych nazywane bywają „Chinami herbacianymi5*. Herbata jest narodowym napojem Chińczyków. Kiedyś Chiny były wyłącznym dostawcą herbaty na rynki światowe, dziś jej produkcja stanowi około 17°/o produkcji ogólnoświatowej.

Nad rzekami Huang-ho i Jangcy uprawiana jest bawełna. Chiny pod względem zbiorów bawełny zajmują trzecie miejsce na świecie (po ZSRR i USA). Nie eksportują jej jednak, lecz zużywają w krajowym przemyśle.

Chiny są również ojczyzną naturalnego jedwabiu. Największe ilości drzew morwowych dla hodowli jedwabników znajdują się w delcie Jangcy i na nizinie dolnego Si-ciangu.

W Chinach Południowych uprawia się nadto: trzcinę cukrową, tytoń, banany, ananasy i różne odmiany pomarańcz.

Rozpowszechnione są także plantacje bambusów. Bambus używany jest jako budulec, do wyrobu mebli, na przewody wodociągowe itp. Młode jego pędy są jadalne.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.