KRAINY GEOGRAFICZNE RUMUNII

Krainy geograficzne Rumunii są bardzo urozmaicone. Na lewym brzegu dolnego Dunaju znajduje się Nizina Rumuńska. Jest ona pokryta grubą warstwą lessu i stanowi jeden z największych spichlerzy zbożowych Europy, dostarczający kukurydzy, pszenicy i jęczmienia. Lato jest tutaj gorące i suche, dla nawadniania pól wykorzystuje się liczne karpackie dopływy Dunaju.

Na nachylonych ku południowi stokach Karpat uprawia się drzewa owocowe, winną latorośl, warzywa.

W środkowej części Niziny Rumuńskiej leży stolica kraju Bukareszt. To nowocześnie zabudowane miasto liczy już ponad 1,5 min mieszkańców, stanowi centrum przemysłowe i handlowe Rumunii oraz węzeł komunikacyjny.

Przy ujściu Seretu i Prutu do Dunaju, Nizina Rumuńska łączy się ze wschodnią krainą Rumunii, pokrytą czarnoziemem, bardzo urodzajną Wyżyną Mołdawską. Rzeki Mołdawii spływające z Karpat są bogate w wodę i mają duży spadek, dlatego wyzyskuje się je coraz częściej do produkcji energii elektrycznej. Na północ od Mołdawii leży Bukowina, zwana tak z powodu pięknych lasów bukowych.

Środek kraju przecinają lesiste pasma Karpat Wschodnich i Południowych. Lasy karpackie dostarczają drewna dla budownictwa i przemysłu.

Wewnątrz potężnego łańcucha górskiego leży Wyżyna Transylwańska, zamknięta Górami Zachodnimi. Ma ona charakter wielkiej kotliny.

Transylwania wzniesiona jest średnio 600 m n.p.m.; urozmaicona jest przez lesiste, łagodne wzgórza, śródgórskie kotliny i liczne doliny rzeczne. Największa z rzek —- Muresz, płynie do Cisy. Olt (Aluta) przebija się przez Karpaty Południowe malowniczym przełomem Czerwonej Wieży i uchodzi do Dunaju.

Na urodzajnych glebach Transylwanii rozpowszechniona jest uprawa kukurydzy, pszenicy oraz winnej latorośli.

Wielkim bogactwem Transylwanii są rudy żelaza i miedzi oraz metale szlachetne (srebro, złoto), a także gaz ziemny i sól.

Najcenniejsze jednak bogactwo mineralne Rumunii związane jest z przedgórzem Karpat, w miejscu jego przejścia w Nizinę Rumuńską i Wyżynę Mołdawską. Są tu drugie co do wielkości w Europie (po ZSRR) złoża ropy naftowej. Ośrodkiem przemysłu naftowego jest Ploeszti.

Dunaj, opuszczając Wielki Alfold, przedziera się między Karpatami a Bałkanem malowniczym przełomem Żelaznej Bramy i rozpoczyna stąd swój dolny bieg. W dolnym biegu rzeka jest bardzo szeroka, a głębokość jej dochodzi miejscami do 50 m. Dolina Dunaju jest zabagniona, a im bliżej ujścia, tym bagien i rozlewisk jest coraz więcej. Opływając wielkim łukiem stepową, pasterską wyżynę Dobrudży Dunaj zwraca się ku Morzu Czarnemu i uchodzi do niego wielką deltą.

Środkowe ramię ujścia Dunaju zostało uregulowane i jest dostępne dla statków pełnomorskich. Największym portem naddunajskim Rumunii jest Gałacz, położony u ujścia Seretu i Prutu. Rzeki te zasilają Dunaj swymi wodami tak obficie, że aż dotąd dopływać mogą z morza statki oceaniczne.

Wybrzeże Rumunii jest płaskie, mało dostępne i niekorzystne dla komunikacji morskiej, dobrze natomiast wykorzystane dla celów wypoczynkowych i turystycznych. Głównym portem morskim, największym na Morzu Czarnym, jest Konstanca, połączona z Bukaresztem linią kolejową.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.