KLIMAT EUROPY

Silne rozczłonkowanie lądu europejskiego oraz równoleżnikowy kierunek większych łańcuchów górskich przyczyniają się do tego, że wpływ Oceanu Atlantyckiego sięga daleko w głąb lądu. O tym, że ocean łagodząco wpływa na klimat Europy, przekonać się możemy porównując temperatury miejscowości leżących na tej samej szerokości geograficznej w pobliżu morza i w głębi lądu na różnych kontynentach. Największe różnice uwidaczniają się w miesiącach zimowych. Porównajmy np. łagodną, ciepłą zimę w Wielkiej Brytanii, gdzie średnie temperatury w styczniu są zawsze powyżej 0°, z długą i bardzo mroźną zimą na półwyspie Labrador w Ameryce Północnej o średnich temperaturach w styczniu od —15° do — 25°C.

Na tej samej szerokości geograficznej leży południowa Grenlandia i Norwegia. U wybrzeży Norwegii morze nigdy nie zamarza i osiedla ludzkie sięgają daleko na północ, dochodząc do Przylądka Północnego. Grenlandia natomiast jest wielką lodową pustynią i tylko w części zachodniej na wąskim pasie nadbrzeżnym mieszkają ludzie.

Przytoczone przykłady świadczą, że Europa jest jakby za ciepła w stosunku do swego położenia na kuli ziemskiej. Przyczynią się do tego ciepły Prąd Zatokowy płynący ze strefy gorącej, z Zatoki Meksykańskiej ku brzegom Europy, aż do Morza Arktycznego. Prąd ten wydatnie podnosi temperaturę powietrza w zimie w zachodniej i północno-zachodniej części Europy. A więc Atlantyk w swej części wschodniej, u wybrzeży Europy jest o wiele cieplejszy niż w swej części zachodniej, u wybrzeży Ameryki Północnej, gdzie płynie zimny Prąd Labradorski.

Równoleżnikowy układ form powierzchni w Europie wpływa ha to, że wiatry wiejące znad Atlantyku przynoszą w głąb lądu wilgotne masy powietrza. W lecie w całej Europie przeważają wiatry zachodnie lub północno-zachodnie. W zimie wiatry te występują w Europie Zachodniej i Północnej, natomiast w Europie Wschodniej przeważają wtedy wiatry południowe, a nad Morzem Kaspijskim i Czarnym suche wiatry wschodnie. Najobfitsze opady atmosferyczne występują w Europie Zachodniej oraz w górach.

Góry stanowią przeszkodę dla wiatru. Na stokach gór powietrze wznosi się, ochładza wraz z wysokością, para wodna ulega skropleniu i następują opady. Stoki zwrócone do wiatru otrzymują więc duże ilości opadów, znacznie większe niż stoki przeciwległe.

Im dalej od wybrzeży Atlantyku ku wschodowi, tym bardziej ilość opadów maleje, Bardzo duże opady mają zachodnie wybrzeża Norwegii, np. w Bergen średni opad roczny wynosi 1944 mm.

Ogólnie stwierdzić możemy, że podstawowe składniki klimatu, a więc temperatura powietrza, opady i wiatry w Europie bardziej sprzyjają gospodarce ludzkiej niż na obszarach innych kontynentów leżących między 36° a 71° szerokości geograficznej.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.