BOGACTWA MINERALNE I PRZEMYSŁ WIELKIEJ BRYTANII

Głównym bogactwem Wielkiej Brytanii jest węgiel kamienny. W związku z tym rozwinęło się tu silne górnictwo węglowe (w r. 1974 — 132 min ton). Węgiel kamienny wydobywa się w czterech wielkich zagłębiach towarzyszących starym górom, są to:

—    Zagłębie środkowoangielskie u stóp Gór Pennińskich,

—    Zagłębie walijskie,

—    Zagłębie północno-wschodnie w okolicy Newcastle (czyt. niukasl),

—    Zagłębie szkockie w okolicy Glasgow (czyt. glesgou).

Najrozleglejsze jest zagłębie środkowoangielskie, które w dużej mierze zaspokaja wewnętrzne zapotrzebowanie Wielkiej Brytanii,

W pobliżu węgla występuje także ruda żelaza, można ją więc przetapiać na miejscu. Zasoby rudy zmalały jednak do tego stopnia, że obecnie ich produkcja nie pokrywa zapotrzebowania ogromnego przemysłu. Rudę żelaza sprowadza się głównie ze Szkocji i Hiszpanii.    ^

Zieleni parków i łąk w południowej części Niziny Angielskiej przeciwstawia się „Czarny Kraj” w jej części północnej. Jest tu największy okręg przemysłowy Wielkiej Brytanii, ściśle związany z występowaniem węgla. Prócz tego trzy dalsze okręgi przemysłowe położone są również w sąsiedztwie kopalń węgla.

Podstawową gałęzią przemysłu angielskiego jest przemysł metalowy. Przemysł metalowy ma swój główny ośrodek w Birmingham (czyt. bermingen) i w szerokim kręgu dookoła tego miasta. Produkuje się tu maszyny, wagony oraz różne narzędzia i przedmioty metalowe codziennego użytku.

Dalszymi, potężnymi ośrodkami przemysłu metalowego są: Sheffield (czyt. szefild), znany z wyrobu najlepszych gatunków stali oraz Glasgow (czyt. glesgou) w Szkocji z największymi w skali kraju stoczniami okrętowymi.

W miarę wyczerpywania się rud żelaza w dawnych okręgach założone zostały w XX wieku nowe ośrodki przemysłu metalowego, głównie w pobliżu portów, do których przywozi się rudę importowaną. Tak rozwinął się okręg hutnictwa w południowej Walii, z głównym portem przywozu rudy Cardiff (czyt. kardif) i okręg u wybrzeża północno-wschodniego, z portem Newcastle.

Od jesieni 1975 r. nowym bogactwem Wielkiej Brytanii jest ropa naftowa. Prowadzone od kilku lat wiercenia na Morzu Północnym ujawniły istnienie złóż ropy i gazu ziemnego w odległości około 200 km od wybrzeży Szkocji. Rurociągiem podmorskim jest ona transportowana do Aberdeen (czyt. aberdin) w Szkocji.

W XIX wieku jedno z czołowych miejsc w przemyśle brytyjskim zajmował przemysł włókienniczy, obecnie jednak jego udział w gospodarce zmalał, nie odgrywa też już tak dużej — jak dawniej — roli w eksporcie.

Okręg Manchesteru (czyt. menczester) jest znanym centrum przemysłu bawełnianego. Bawełnę sprowadzaną z krajów zamorskich przewożą statki kanałem (57 km) z portu Liverpool wprost do fabryk Manchesteru.

Starszy od bawełnianego jest przemysł lniany oraz wełniany w Leeds (czyt. lids) przerabiający wełnę z krajowej hodowli w Górach Pennińskich, jak również wełnę importowaną.

Wielkim okręgiem przemysłowym jest także stolica kraju Londyn, którego przemysł jest różnorodny, a przoduje maszynowy, metalowy, chemiczny i elektrotechniczny.

Category: turystyka
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.